Periventriküler lökomalazi nedir nedenleri nelerdir

Periventriküler lökomalazi beynin ventrikülleri arasındaki doku hasarıdır. ( Beyaz cevher hasarı ) .Prematüre bebeklerde sıktır. Düşük doğum ağırlıklı bebekler risk altındadır. Genelde doğum esnasında anormal pozisyon, zor doğum ve oksijensiz kalma öyküleri bulunur. Bebekler yoğun bakımda kalmış burada beyin kanaması geçirmiş olabilirler. Doğumda suların erken gelmesi sıktır. beyindeki hasarın erken doğuma ve suların erken açılmasına neden olduğu düşünülmektedir. Ciddi sarılık geçirme, gebelikte vajinal kanama, gebelikte hipertansiyon ve diyabet, enfeksiyon periventriküler lökomalaziye neden olabilir.

Belirtiler

Kolları bükme, bacak kaslarında gerginlik, elleri yumruk yapma, sık irkilme görülür. Görme bozukluğu görülür. Gördüğünü algılama, nesneleri takip etme sorunu vardır.

Nereye başvurmak gerekir

Çocuk nörolojisi uzmanına başvurmak gerekir.

Tanı nasıl konur

Fizik muayene, EEG, Beyin US ve Beyin MR ile tanı konur. EEG bu tip çocuklarda nöbet geçirme riski olduğu için bu olasılığı saptamada kullanılır. Manyetik rezonans ve ultrasonda ise beynin iki yarım küresi arasındaki hasarlı alanlar beyaz bir renkte görülür.

Tedavi

Acil fizik tedavi yapılır.

Periventriküler lökomalazisi olan her bebek spastik bebek olacak mıdır

Periventriküler lökomalazi spastik bebekliğin öncü bulgusu olmakla birlikte periventriküler lökomalazisi olan her bebek spastik olacak diye bir kural yoktur. Ancak bunu daha önceden saptayacak bir yöntem bulunmamaktadır. Bebek çocuk nöroloji uzmanı tarafından izlem altında bulunur ve zamanla belirtiler ortaya çıkar. Bazen bir çocuğun örneğin üç yaşına kadar normal olup da birdenbire spasisiste gelişen vakalar da rastlanmıştır.

Diyabetli hastalarda sürekli insülin enjeksiyonu uygulanması sonucu yağ bezeleri ( yağ dokusunun iyi huylu şişliği ) gelişir. % 20-25 gibi yüksek bir oranda görülmesine rağmen diyabetliler genelde lipohipertrofi konusunda bilinçsizdirler. Karında, kalçada, bacakta iğnenin yapıldığı her yerde görülebilir. Nedeni insülin kulanmak ( insülin yağ dokusu için bir büyüme faktörüdür ), değiştirmeden ( koldan karına, karından bacağa, sağdan sola gibi…) hep aynı yere uygulamak ve tekrar tekrar aynı hasarlı iğne ucu ile enjeksiyon yapmadır. Zararları yağ bezelerinin olduğu yere ve yakınına enjeksiyon yapılmamalıdır. Çünkü insülin emilimi buralarda iyi değildir ve kan şekerinin düzenlenmesine engel olur. Beden imajını bozarlar. Doğru enjeksiyon tekniği ile lipolar önlenebilir ve küçülebilir. Kansere dönüştüklerine dair bilimsel bir veri yoktur.